Julian Józef Różycki

Julian Józef Różycki urodziła się w Warszawie 11 marca 1843 r. jako syn Adama, mistrza stolarskiego i Pauliny z Żółtowskich. W listopadzie 1853 r. ukończył Warszawską Szkołę Farmaceutyczną, otrzymując dyplom pomocnika aptekarskiego. Podjął następnie studia na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medyczno-Chirurgicznej w Warszawie. Tytuł magistra farmacji uzyskał w 1859 r. Wkrótce przejął istniejącą już aptekę przy ul. Brukowej 31 (obecnie Okrzei) - prawdopodobnie pierwszą tego typu placówkę na Pradze (powstała między 1789 a 1795). Założył przy niej laboratorium farmaceutyczne przekształcone później w Laboratorium Chemiczno-Farmaceutyczne.

W listopadzie 1859 r. ożenił się z Franciszką Apolonią z Rygierów (miał z nią trzech synów: Władysława, Wacława i Leona, którzy również zostali farmaceutami).

Kilka lat później Różycki przejął kolejną aptekę - tym razem przy ul. Targowej 52 i zajął się także działalnością przemysłową - założył pierwszą na Pradze wytwórnię sztucznych wód mineralnych.
W 1892 r. zakupił od aptekarzy Trzcińskiego i Urbanowicza Pierwszą Krajową Fabrykę Plastrów Chemicznych, którą przeniósł na ul. Brzeską 16.

Trzy lata później w 1895 r. założył Towarzystwo Budowy i Eksploatacji Dróg Żelaznych Podjazdowych, którego staraniem wybudowano w latach 1896 - 1897 wąskotorową kolejkę dojazdową Warszawa - Marki (wkrótce linię przedłużono do Radzymina). Służyła ona mieszkańcom podmiejskich terenów aż do 1974 r.

Julian Różycki znany był również z działalności społecznej i charytatywnej. Był opiekunem VII Ochrony (przedszkola) przy ul. Sprzecznej, zajmował się Salą Ochrony Sierot przy ul. Brukowej, zorganizował Kasę Groszowych Oszczędności i Bezpłatną Czytelnie, wspomagał "Ogródek dziecięcy" przy ul. Szerokiej (obecnie Kłopotowskiego), partycypował w kosztach Szpitala Najświętszej Maryi Panny, uzyskał zgodę władz rosyjskich na założenie na terenie Pragi gimnazjum męskiego (dzisiejsze LO im. Władysława IV).
Słynny Bazar Różyckiego - targowisko o powierzchni 15 tys. metrów kwadratowych - powstał w roku 1901 między ulicami: Targową, Żąbkowską i Brzeską (na terenie posesji należącej do Różyckiego). Pomysł jego założenia podsunął Różyckiemu znany praski przedsiębiorca żydowski, Manas Ryba, który administrował potem bazarem w imieniu właścicieli.

Podczas I wojny światowej Julian Różycki był opiekunem okręgu XV Kuratorium Rodzin Rezerwistów m.st. Warszawy.
Zmarł w Warszawie 23 kwietnia 1919 r. w wieku 85 lat. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.

Opracowano na podstawie tekstu
Andrzeja Haratyma i Andrzeja Kuleszy
pt. "Różycki nie tylko od bazaru"